Zmagasz się z brakiem efektów odchudzania, mimo że skrupulatnie przestrzegasz diety i regularnie trenujesz? Przyczyną braku postępów w redukcji masy ciała może być czynnik, którego zupełnie nie bierzesz pod uwagę – zaburzenia oddychania podczas snu. Obturacyjny bezdech senny (OBS) to podstępna choroba, która istotnie zaburza funkcjonowanie Twojego metabolizmu, prowadząc do przewlekłego zmęczenia, insulinooporności oraz trudności z utratą masy ciała. W dzisiejszym wpisie wyjaśnię, jak niedotlenienie w nocy wpływa na Twoje hormony, metabolizm i kontrolę apetytu oraz jak krok po kroku wygląda badanie w komfortowych, domowych warunkach.

 

Z tego artykułu dowiesz się:

• Czym jest Obturacyjny Bezdech Senny (OBS) i kogo dotyczy,
• Co dzieje się z organizmem w trakcie nocy z bezdechami i dlaczego brak tlenu utrudnia utratę masy ciała,
• W jaki sposób OBS rozregulowuje hormony regulujące łaknienie (leptynę i grelinę) oraz sprzyja insulinooporności,
• Jak przebiega domowe badanie polisomnograficzne (PSG) i czym różni się od zwykłej poligrafii,
• Jak skutecznie połączyć specjalistyczne leczenie medyczne z profesjonalną dietoterapią.

 

Dzięki temu artykułowi zrozumiesz, na czym polega wpływ Obturacyjnego Bezdechu Sennego (OBS) na metabolizm, gospodarkę hormonalną oraz trudności w redukcji masy ciała, a także poznasz przebieg nowoczesnej diagnostyki domowej.

 

Wpis powstał we współpracy barterowej z E-Klinika Snu, lek. med. Justyna Tyfel-Paluszek pulmonolog, internista, ekspert medycyny snu, obesitolog.

 

Czym jest Obturacyjny Bezdech Senny (OBS) i kogo dotyczy?

Obturacyjny Bezdech Senny (OBS) to jedno z najczęściej występujących, a zarazem najbardziej niedodiagnozowanych zaburzeń oddechowych o bezpośrednim wpływie na metabolizm. Polega ono na powtarzających się podczas snu epizodach zamknięcia (bezdech) lub znacznego zwężenia (spłycenie oddechu) światła górnych dróg oddechowych na poziomie gardła, przy jednoczesnej zachowanej pracy mięśni oddechowych klatki piersiowej i brzucha. O bezdechu mówimy wtedy, gdy przepływ powietrza przez drogi oddechowe ustaje na co najmniej 10 sekund, natomiast spłycenie oddechu oznacza spadek przepływu o co najmniej 30% z towarzyszącym spadkiem saturacji krwi (SpO₂) o co najmniej 3% lub wybudzeniem ze snu.

 

Ciężkość schorzenia ocenia się na podstawie wskaźnika AHI (ang. Apnea-Hypopnea Index), czyli średniej liczby bezdechów i spłyceń oddechu przypadających na jedną godzinę snu:

• Postać łagodna: AHI od 5 do 14 epizodów na godzinę.
• Postać umiarkowana: AHI od 15 do 29 epizodów na godzinę.
• Postać ciężka: AHI równe lub większe niż 30 epizodów na godzinę.

Szacuje się, że OBS dotyczy nawet 24% dorosłych mężczyzn i 9% kobiet, a w populacji osób z otyłością częstość ta przekracza aż 50-70%. Co zatrważające, według danych klinicznych nawet 80-90% chorych nie ma postawionej diagnozy i nie podejmuje żadnego leczenia.

 

Objawy OBS dzielimy na występujące w nocy oraz w ciągu dnia:

• Objawy nocne: głośne, nieregularne chrapanie przerywane nagłą ciszą (pauzami w oddychaniu), gwałtowne wybudzenia z uczuciem braku powietrza lub duszności, nadmierna potliwość nocna, częste oddawanie moczu w nocy (nokturia) oraz wybudzenia z uczuciem kołatania serca.
• Objawy dzienne: poranne bóle głowy, uczucie suchości w ustach po przebudzeniu, przewlekłe zmęczenie i uczucie "niewyspania" mimo odpowiedniej liczby godzin spędzonych w łóżku, nasilona senność w ciągu dnia (zasypianie podczas czytania, oglądania telewizji czy prowadzenia samochodu), zaburzenia koncentracji i pamięci oraz rozdrażnienie.

 

Chcesz więcej sprawdzonych wskazówek i dietetycznych konkretów? Bądź na bieżąco – dołącz do mnie na Facebooku!

 

Patofizjologia OBS – co dzieje się z Twoim organizmem podczas nocy z bezdechami?

Każdy epizod bezdechu w ciągu nocy uruchamia w organizmie niebezpieczną kaskadę zaburzeń, które negatywnie wpływają na funkcjonowanie wielu układów i narządów. Zamknięcie dróg oddechowych prowadzi do nagłego spadku saturacji krwi tlenem (hipoksja) oraz wzrostu stężenia dwutlenku węgla (hiperkapnia).

 

Negatywny wpływ OBS na organizm wynika z kilku kluczowych procesów:

• Przerywana hipoksja i reoksygenacja: Cykliczne spadki i gwałtowne powroty saturacji przypominają uszkodzenie niedokrwienno-reperfuzyjne. Prowadzi to do nasilonej produkcji wolnych rodników tlenowych, stresu oksydacyjnego oraz ogólnoustrojowego stanu zapalnego (wzrost stężenia hs-CRP, IL-6 oraz TNF-alfa).
• Fragmentacja struktury snu: Aby przywrócić drożność dróg oddechowych i zapobiec uduszeniu, mózg zmuszony jest do gwałtownego wybudzenia (tzw. mikroprzebudzenia). Proces ten zachodzi nieświadomie nawet kilkadziesiąt razy w ciągu godziny, całkowicie niszcząc architekturę snu. Pacjent zostaje pozbawiony głębokiego snu NREM (stadium N3) oraz fazy REM, które są kluczowe dla regeneracji psychofizycznej, gospodarki hormonalnej i pamięci.
• Nadaktywność układu współczulnego: Wybudzenie ze snu i spadek saturacji aktywują reakcję „walcz lub uciekaj”. Do krwi uwalniane są duże ilości katecholamin (adrenaliny i noradrenaliny). Powoduje to gwałtowne skoki ciśnienia tętniczego i przyspieszenie akcji serca w nocy, wywołując przewlekłe obciążenie układu krążenia.
• Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego: Przewlekły stan zapalny i stres oksydacyjny uszkadzają wewnętrzną warstwę naczyń krwionośnych, przyspieszając rozwój miażdżycy oraz zwiększając sztywność tętnic.

 

Tworzenie rzetelnych artykułów opartych na faktach i badaniach naukowych (EBM) wymaga ogromu czasu i specjalistycznej wiedzy. Jeśli moje teksty pomagają Ci lepiej dbać o zdrowie, możesz wesprzeć moją pracę wirtualną kawą. To dzięki takim gestom ten blog może rozwijać się i pozostać bezpłatny dla każdego czytelnika!

 

Dlaczego OBS utrudnia odchudzanie? Wpływ na hormony i metabolizm

Wielu pacjentów zgłaszających się do gabinetu dietetyka klinicznego skarży się na brak efektów odchudzania mimo konsekwentnego stosowania diet niskokalorycznych. W przypadku współistnienia nieleczonego OBS redukcja masy ciała staje się procesem niezwykle trudnym i powolnym. Bezdech senny zaburza podstawowe szlaki metaboliczne i hormonalne odpowiedzialne za kontrolę apetytu, spalanie tłuszczu oraz gospodarkę energetyczną.

 

Główne mechanizmy metaboliczne, przez które OBS utrudnia odchudzanie:

• Rozregulowanie hormonów kontrolujących apetyt (leptyny i greliny): Zaburzenia struktury snu oraz hipoksja (niedotlenienie) obniżają poziom leptyny (hormonu sytości) przy jednoczesnym podniesieniu poziomu greliny (hormonu głodu). Dodatkowo przewlekły stan zapalny wywołuje leptynooporność – mózg przestaje odbierać sygnały o zgromadzonych zapasach energii. Skutkiem jest niepohamowany apetyt, szczególnie na produkty wysokoenergetyczne, bogate w węglowodany proste i tłuszcze.
• Zaburzenia gospodarki glukozowo-insulinowej: Nawracająca hipoksja (niedotlenienie) bezpośrednio upośledza przekazywanie sygnału insulinowego w tkance mięśniowej i tłuszczowej, hamując przemieszczanie się transporterów glukozy (GLUT4) na powierzchnię komórki. Procesy te, w połączeniu z nocnym wyrzutem hormonów stresu, nasilają wątrobową produkcję glukozy. W efekcie OBS stanowi niezależny od masy ciała czynnik ryzyka rozwoju insulinooporności oraz cukrzycy typu 2.
• Hiperkortyzolemia i otłuszczenie trzewne: Przewlekły stres metaboliczny wywołany mikroprzebudzeniami prowadzi do podwyższonego stężenia kortyzolu (hormonu stresu) w ustroju. Kortyzol nasila utratę masy mięśniowej oraz sprzyja wybiórczemu gromadzeniu tkanki tłuszczowej w rejonie jamy brzusznej (wisceralnej/trzewnej), która jest najbardziej aktywna metabolicznie i ma charakter prozapalny.
• Spadek Podstawowej Przemiany Materii (PPM) i aktywności NEAT: Przewlekłe zmęczenie dzienne drastycznie obniża pozatreningową aktywność fizyczną (ang. Non-Exercise Activity Thermogenesis – NEAT). Pacjent z OBS nieświadomie ogranicza ruch w ciągu dnia – rzadziej spaceruje, wybiera windę zamiast schodów, częściej siedzi i odpoczywa. Może to obniżyć całkowite dobowe zapotrzebowanie energetyczne (TDEE) nawet o 300–500 kcal dziennie, niwelując wygenerowany dietą deficyt kaloryczny.

 

 

Błędne koło: Jak otyłość nasila OBS, a bezdech senny utrudnia odchudzanie?

Relacja między otyłością a Obturacyjnym Bezdechem Sennym ma charakter dwukierunkowy i tworzy klasyczne medyczne błędne koło. Z jednej strony nadmierna masa ciała stanowi główny modyfikowalny czynnik ryzyka rozwoju i progresji OBS. Gromadzenie tkanki tłuszczowej w obrębie szyi oraz w przestrzeni przygardłowej bezpośrednio zwęża światło górnych dróg oddechowych i zwiększa podatność ich ścian na zapadanie się podczas fizjologicznego spadku napięcia mięśniowego we śnie. Ponadto otyłość brzuszna uciska na przeponę od dołu, zmniejszając czynnościową pojemność zalegającą płuc (FRC), co redukuje osiowe pociąganie tchawicy i dodatkowo destabilizuje gardło. Z drugiej strony – sam OBS poprzez zaburzenia hormonalne (leptyna, grelina, kortyzol, insulina), przewlekły stan zapalny oraz spadek aktywności NEAT sprzyja dalszemu przyrostowi masy ciała i znacząco utrudnia efektywną redukcję tkanki tłuszczowej.

 

Mechanizm błędnego koła wygląda następująco:

• Przyrost masy ciała oraz gromadzenie tkanki tłuszczowej w rejonie brzucha i szyi.
• Zwężenie dróg oddechowych i wystąpienie lub nasilenie OBS.
• Nocna hipoksja (niedotlenienie), mikroprzebudzenia i zaburzenia architektury snu.
• Wzrost stężenia greliny, spadek leptyny, rozwój insulinooporności i hiperkortyzolemii.
• Przewlekłe zmęczenie, spadek aktywności NEAT oraz napady wzmożonego apetytu.
• Dalszy przyrost masy ciała i pogłębienie zaburzeń metabolicznych.

 

Przełamanie tego błędnego koła wymaga równoległego działania: precyzyjnej diagnostyki i leczenia OBS oraz wdrożenia profesjonalnej, zindywidualizowanej interwencji żywieniowej.

 

Powikłania i skutki zdrowotne nieleczonego bezdechu sennego (OBS)

Nieleczony Obturacyjny Bezdech Senny to nie tylko problem chrapania czy trudności z redukcją masy ciała – to poważne schorzenie ogólnoustrojowe, które znacząco podnosi ryzyko trwałej niepełnosprawności oraz przedwczesnej umieralności. Przewlekła hipoksja (niedotlenienie) oraz wzmożona aktywacja układu współczulnego stopniowo uszkadzają funkcjonowanie wielu układów w organizmie.

 

Główne konsekwencje zdrowotne nieleczonego OBS obejmują:

• Układ krążenia: Nadciśnienie tętnicze (szczególnie oporne na leczenie farmakologiczne, gdzie OBS występuje u ponad 80% pacjentów), zaburzenia rytmu serca (zwłaszcza migotanie przedsionków), choroba niedokrwienna serca, zawał serca, niewydolność serca oraz od 2 do 4 razy wyższe ryzyko udaru mózgu.
• Układ metaboliczny: Zespół metaboliczny, rozwój cukrzycy typu 2, dyslipidemia (wzrost poziomu trójglicerydów i frakcji LDL przy jednoczesnym spadku HDL) oraz stłuszczeniowa choroba wątroby związana z zaburzeniami metabolicznymi (MASLD/MAFLD).
• Układ nerwowy i zdrowie psychiczne: Istotny spadek funkcji poznawczych, pogorszenie pamięci i koncentracji, zaburzenia nastroju, stany lękowe oraz depresja.
• Zwiększone ryzyko wypadków drogowych: Z powodu nadmiernej senności dziennej i wydłużonego czasu reakcji, kierowcy z nieleczonym ciężkim OBS mają od 2 do 5 razy wyższe ryzyko spowodowania wypadku komunikacyjnego.
• Zaburzenia hormonalne i zdrowie intymne: Obniżenie poziomu testosteronu u mężczyzn, spadek libido oraz zaburzenia erekcji.

 

Autopromocja – Umów konsultację dietetyczną online

Chcesz skutecznie i bezpiecznie zredukować masę ciała przy współistniejących zaburzeniach metabolicznych? Wybierz dogodny termin w kalendarzu poniżej i rozpocznijmy współpracę nad poprawą Twojego zdrowia i samopoczucia!

Mateusz Durbas - ZnanyLekarz.pl

Jak zdiagnozować bezdech senny (OBS)? Poligrafia a polisomnografia (PSG)

Współczesna diagnostyka zaburzeń oddychania podczas snu opiera się na badaniach aparaturowych. W praktyce klinicznej stosuje się dwie główne metody:

• Poligrafia (PG) – uproszczone badanie przesiewowe: Rejestruje zazwyczaj od 4 do 8 parametrów, głównie oddechowych (przepływ powietrza przez nos, ruchy klatki piersiowej i brzucha, saturację SpO₂, tętno oraz pozycję ciała). Poligrafia NIE rejestruje jednak czynności mózgu (EEG), ruchów gałek ocznych (EOG) ani napięcia mięśniowego (EMG). Oznacza to, że aparat nie weryfikuje, czy pacjent w danym momencie faktycznie śpi, czy jedynie leży bez ruchu. W efekcie wskaźnik zaburzeń oddechowych wyliczany jest w stosunku do całkowitego czasu rejestracji (TRT), a nie rzeczywistego czasu snu (TST), co może prowadzić do znacznego zaniżenia ciężkości choroby (wyniki fałszywie ujemne).
• Polisomnografia (PSG) – złoty standard w medycynie snu: Kompleksowe badanie, które oprócz parametrów oddechowych i krążeniowych rejestruje czynność mózgu (EEG), ruchy gałek ocznych (EOG) oraz napięcie mięśni podbródkowych (EMG). Dzięki temu lekarz otrzymuje pełny obraz struktury snu pacjenta (fazy N1, N2, N3 oraz REM), zna dokładny, rzeczywisty czas snu i potrafi precyzyjnie ocenić każde mikrowybudzenie oraz epizod bezdechu.

 

Co niezmiernie ważne – dzięki nowoczesnym technologiom medycznym pełne badanie polisomnograficzne (PSG) nie wymaga już wielodniowego pobytu na oddziale szpitalnym. Obecnie najbardziej komfortowym i precyzyjnym rozwiązaniem jest pełna polisomnografia domowa, wykonywana w naturalnym dla pacjenta środowisku.

 

Domowa polisomnografia w E-Klinice Snu – opinie i recenzja dietetyka klinicznego

Jako dietetyk kliniczny w mojej codziennej pracy edukuję pacjentów o tym, jak kluczowy dla metabolizmu jest sen. Postanowiłem sam poddać się pełnej procedurze diagnostycznej i sprawdzić, jak w praktyce wygląda „złoty standard” badania polisomnograficznego w warunkach domowych, oferowany przez E-Klinikę Snu prowadzoną przez lek. Justynę Tyfel-Paluszek – wybitnego specjalistę pulmonologa.

 

Przebieg badania i konsultacji w E-Klinice Snu:

• Wstępna kwalifikacja medyczna: Procedura rozpoczęła się od szczegółowego wywiadu medycznego i kwalifikacji do badania, co zapewniło pełne bezpieczeństwo i celowość diagnostyki.
• Komfortowe podpięcie aparatury: Doświadczony personel medyczny podpiął specjalistyczny, zaawansowany aparat polisomnograficzny. Sam proces był sprawny, profesjonalny i całkowicie bezbolesny. Czujniki do EEG, EOG, EMG, opaski na klatkę piersiową i brzuch oraz kaniula nosowa zostały zamocowane niezwykle starannie.
• Badanie w domowym zaciszu: Noc spędziłem we własnym łóżku, we własnej sypialni. Brak stresu szpitalnego, nieznanych dźwięków i obcego otoczenia sprawił, że sen był naturalny i reprezentatywny dla moich codziennych warunków. Rano, po odpięciu aparatury, dane trafiły bezpośrednio do szczegółowej analizy lekarskiej.
• Kompleksowa konsultacja lekarska: Po przeanalizowaniu zapisów odbyłem specjalistyczną konsultację lekarską z lek. Justyną Tyfel-Paluszek. Lekarz w niezwykle przystępny, wyczerpujący i empatyczny sposób omówił ze mną uzyskany wynik: strukturę faz snu, wskaźniki AHI i ODI, wysycenie tlenem oraz mikrowybudzenia. Otrzymałem nie tylko oficjalny opis medyczny, ale i konkretne zalecenia prozdrowotne.

 

Ekspercka rekomendacja: Z pełną odpowiedzialnością dietetyka klinicznego polecam usługi E-Kliniki Snu. Połączenie najwyższej klasy diagnostyki polisomnograficznej w domowych warunkach z wybitną wiedzą lekarską lek. Justyny Tyfel-Paluszek to absolutny wzór nowoczesnej opieki medycznej. Jeśli zmagasz się z trudnościami w odchudzaniu, chrapiesz lub budzisz się zmęczony – to badanie stanowi kluczowy pierwszy krok do postawienia trafnej diagnozy i poprawy jakości życia.

 

 

Leczenie bezdechu sennego (OBS) a odchudzanie – jak skutecznie połączyć CPAP i dietę?

Leczenie Obturacyjnego Bezdechu Sennego oraz towarzyszących mu zaburzeń metabolicznych wymaga kompleksowego podejścia, łączącego opiekę medyczną z profesjonalnym postępowaniem żywieniowym.

 

Główne filary leczenia bezdechu sennego i skutecznego odchudzania:

1. Terapia dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych (CPAP): Jest to najbardziej skuteczna, nieinwazyjna metoda leczenia OBS o przebiegu umiarkowanym i ciężkim. Aparat CPAP podaje przez maskę powietrze pod niewielkim dodatnim ciśnieniem, tworząc „pneumatyczną szynę”, która zapobiega zapadaniu się ścian gardła podczas snu. Wdrożenie CPAP eliminuje bezdechy, przywraca prawidłową saturację krwi oraz znosi fragmentację snu. W efekcie normalizuje się stężenie kortyzolu, obniża insulinooporność, a pacjent odzyskuje energię niezbędną do podjęcia aktywności fizycznej.

2. Indywidualnie dobrana dieta w bezdechu sennym:

• Umiarkowany deficyt energetyczny: Dostosowany do rzeczywistego całkowitego zapotrzebowania organizmu (TDEE), wykluczający stosowanie rygorystycznych ograniczeń kalorycznych (w tym głodówek), które nasilają wyrzut kortyzolu.
• Odpowiednia podaż białka: Na poziomie 1,6–2,0 g/kg należnej masy ciała w celu ochrony tkanki mięśniowej przed utratą oraz optymalnego nasilenia uczucia sytości.
• Dieta przeciwzapalna o niskim indeksie glikemicznym: Oparta na wzorcu diety śródziemnomorskiej lub DASH – bogata w warzywa, owoce jagodowe, orzechy, oliwę z oliwek, pełnoziarniste produkty zbożowe oraz tłuste ryby morskie, co wspiera wyciszanie ogólnoustrojowego stanu zapalnego i poprawia wrażliwość tkanek na działanie insuliny.

3. Higiena snu i rytmu dobowego: Dbanie o stałe pory kładzenia się i wstawania, unikanie ekspozycji na światło niebieskie przed snem, całkowita eliminacja alkoholu i leków uspokajających przed zasypianiem (które wywołują głębokie zwiotczenie mięśni gardła), a także unikanie ciężkostrawnych posiłków na minimum 2-3 godziny przed snem.

 

Połączenie medycyny snu oraz dietetyki klinicznej pozwala nie tylko skutecznie kontrolować i leczyć bezdech senny, ale także trwale zredukować nadmierną masę ciała, przywrócić sprawność metaboliczną organizmu i poprawić codzienne samopoczucie.

 

 

Często Zadawane Pytania (FAQ)

1. Czy głośne chrapanie zawsze oznacza, że mam obturacyjny bezdech senny?

Głośne i nieregularne chrapanie jest najczęstszym objawem OBS, ale nie każde chrapanie wiąże się z występowaniem bezdechów. Samo chrapanie wynika z wibracji tkanek miękkich gardła, natomiast o bezdechu mówimy wtedy, gdy dochodzi do całkowitego zatrzymania lub znacznego ograniczenia przepływu powietrza na co najmniej 10 sekund. Aby jednoznacznie odróżnić chrapanie nawykowe od groźnego dla zdrowia bezdechu sennego, konieczne jest wykonanie badania polisomnograficznego (PSG).

 

2. Czy redukcja masy ciała może całkowicie wyleczyć bezdech senny?

Redukcja nadmiernej masy ciała o 10–15% może zmniejszyć wskaźnik AHI nawet o 50% i u części pacjentów z łagodną postacią OBS doprowadzić do ustąpienia objawów. Jednak u osób z ciężkim bezdechem lub anatomicznymi uwarunkowaniami (np. skrzywienie przegrody nosowej, przerost migdałków, mała żuchwa), sama redukcja masy ciała może nie wystarczyć. Dlatego odchudzanie powinno zawsze iść w parze ze specjalistyczną diagnostyką i ewentualną terapią aparatem CPAP.

 

3. W jaki sposób bezdech senny bezpośrednio sprzyja powstawaniu insulinooporności?

Nawracające w nocy epizody niedotlenienia (hipoksji) oraz ciągła aktywacja układu współczulnego stymulują wyrzut hormonów stresu (kortyzolu i adrenaliny), które podnoszą stężenie glukozy we krwi i hamują działanie insuliny. Ponadto fragmentacja snu zaburza funkcjonowanie transporterów GLUT4 w mięśniach i tkance tłuszczowej, uniemożliwiając sprawne wychwytywanie glukozy przez komórki. W efekcie OBS jest bezpośrednim, niezależnym czynnikiem ryzyka rozwoju insulinooporności i cukrzycy typu 2.

 

4. Dlaczego domowe badanie polisomnograficzne (PSG) jest lepsze niż tradycyjny pobyt w szpitalu?

Domowe badanie PSG eliminuje tzw. „efekt pierwszej nocy” – pacjent śpi we własnym łóżku, w znanym i komfortowym otoczeniu, co gwarantuje naturalną strukturę snu i wiarygodny wynik. Jednocześnie nowoczesne aparaty rejestrują dokładnie te same parametry medyczne (EEG, EOG, EMG, EKG, przepływ oddechowy, SpO₂) co stacjonarne pracownie szpitalne, zapewniając pełen profesjonalizm bez konieczności hospitalizacji.

 

5. Czy rozpoczęcie terapii CPAP ułatwia schudnięcie?

Tak. Stosowanie aparatu CPAP, poprzez eliminację bezdechów, przywraca prawidłową strukturę snu oraz znosi nocny stres oksydacyjny i hiperkortyzolemię. Pacjent odzyskuje pełnię energii w ciągu dnia, co naturalnie zwiększa jego aktywność fizyczną (NEAT). Ponadto dochodzi do normalizacji stężenia greliny i leptyny, co zmniejsza napady głodu i ułatwia przestrzeganie założonego deficytu kalorycznego.

 

O autorze: mgr Mateusz Durbas

Dietetyk Kliniczny | Ekspert żywienia w schorzeniach przewodu pokarmowego i zaburzeniach metabolicznych

 

Dietetyk kliniczny z ponad 10-letnią praktyką zawodową. Specjalizuje się w dietoterapii zaburzeń przewodu pokarmowego (IBS, SIBO, IMO, GERD) oraz chorób metabolicznych. W pracy bazuje wyłącznie na twardych dowodach naukowych (EBM), udowadniając, że skuteczna dieta wspierająca zdrowie może być prosta, smaczna i oparta na produktach z popularnych dyskontów. 

 

Dowiedz się więcej o mojej praktyce klinicznej lub umów konsultację dietetyczną online.

 

Ważna informacja: Artykuły opublikowane na blogu mateuszdurbas.pl mają charakter wyłącznie edukacyjny i ogólny. Nie stanowią ze strony autora profesjonalnej porady medycznej ani zindywidualizowanej wskazówki dietetycznej. Przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w diecie, suplementacji lub stylu życia, które mogą mieć wpływ na Twoje zdrowie i samopoczucie, koniecznie skonsultuj się z lekarzem lub odpowiednim specjalistą.

 

Prawa autorskie: Kopiowanie oraz rozpowszechnianie treści bez zgody autora jest zabronione. Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Mateusz Durbas Dietetyk Kliniczny ©2026.

 

Piśmiennictwo:

1. Tasali E, Van Cauter E, Hoffman L, et al.: Impact of obstructive sleep apnea on insulin resistance and glucose tolerance in women with polycystic ovary syndrome. J Clin Endocrinol Metab. 2008 Oct;93(10):3878-84.
2. Cowan DC, Livingston E.: Obstructive sleep apnoea syndrome and weight loss: review. Sleep Disord. 2012:2012:163296.
3. Lavie L.: Oxidative stress in obstructive sleep apnea and intermittent hypoxia--revisited--the bad ugly and good: implications to the heart and brain. Sleep Med Rev. 2015 Apr:20:27-45.
4. Whited MC, Olendzki E, Ma Y, et al.: Obstructive sleep apnea and weight loss treatment outcome among adults with metabolic syndrome. Health Psychol. 2016 Dec;35(12):1316-1319.
5. Jehan S, Zizi F, Pandi-Perumal SR, et al.: Obstructive Sleep Apnea and Obesity: Implications for Public Health. Sleep Med Disord. 2017;1(4):00019.
6. St-Onge MP, Tasali E.: Weight Loss Is Integral to Obstructive Sleep Apnea Management. Ten-Year Follow-up in Sleep AHEAD. Am J Respir Crit Care Med. 2021 Jan 15;203(2):161-162.
7. Stelmach-Mardas M, Brajer-Luftmann B, Kuśnierczak M, et al.: Body Mass Index Reduction and Selected Cardiometabolic Risk Factors in Obstructive Sleep Apnea: Meta-Analysis. J Clin Med. 2021 Apr 2;10(7):1485.
8. Truby H, Edwards BA, Day K, et al.: A 12-month weight loss intervention in adults with obstructive sleep apnoea: is timing important? A step wedge randomised trial. Eur J Clin Nutr. 2022 Dec;76(12):1762-1769.
9. Kim B, Choi JH.: Weight Loss for Obstructive Sleep Apnea: Pharmacological and Surgical Management. J Rhinol. 2023 Mar;30(1):1-5.
10. Kania A, Celejewska-Wójcik N, Polok K.: Diagnostyka i leczenie obturacyjnego bezdechu sennego. Podsumowanie wytycznych National Institute of Health and Care Excellence i Royal College of Physicians. Med. Prakt., 2023; 3: 38-46.
11. Malhotra A, Heilmann CR, Banerjee KK, et al.: Weight reduction and the impact on apnea-hypopnea index: A systematic meta-analysis. Sleep Med. 2024 Sep:121:26-31.
12. Bąk‑Sosnowska M, Białkowska M, Bogdański P, et al.: Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na otyłość 2024 – stanowisko Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości. Med. Prakt. wyd. specj.; wrzesień 2024: 1–116
13. Song GQ, Hu GQ.: Comparative impact of different weight loss strategies on obstructive sleep apnea: an integrated review of surgical, pharmacological, and lifestyle interventions. Front Neurol. 2025 Dec 15:16:1719923.